به نام خدا

سلام

باور کنید نمی دونید چقدر عاشق این قهوه ای هستم.احتياج به يك خونه تكوني دروني دارم. اما با شناختي كه از خودم دارم مي دونم كه دوباره برمي گردم همين جا!

 از این به بعد اینجا هستم:

خودم را با خودم اشتباه می گیرم

خداي آيينه ها نگهدارت!

خدایا این روزا چقدر عاشقم!!!

چه روزهای قشنگیه. احساس می کنم همه دوستم دارن. نمی دونم شاید برای این باشه که فهمیدن این روزا یه جوری شدم.آخه من که به هیچکی نگفتم،یعنی نمیتونم بگم اخه خودمم درست و حسابی نمی دونم.ولی انگار همه هوامو دارن... غیر از اونی که باید می داشت.دلم گرفته!!! اصلا شبیه اردیبهشت پارسال نیست.حتی دوست ندارم بهش فکر کنم. همش یه فکرایی تو سرم وول می خورن. هر روز از صبح تا شب انگار یه چیزی داره درونم سقوط می کنه... خیلی بده! همش ته دلت خالیه! الان سه ساعته که پای سیستم نشستم و همش از این سایت به اون وبلاگ می پرم. این روزها هیچی راضیم نمی کنه. دنبال یه چیزی برای آرامش پیدا کردن می گردم ولی... حقیقتش اینه که نمیدونم چی گم کردم. خیلی ها برام از خدا حرف میزنن،خیلی ها از عشق و خیلی ها از رسم روزگار و زندگی.بعضی از دوستای قدیماْ صمیمی هم خیلی ساده مثل یه عابر از کنارم میگذرن و گاهی به یک جمله مهمونم میکنن که:«این نیز بگذرد!».ولی هیچکی نمی دونه!!! بذار همیشه برای خودم بمونه. میگن مرد در سختی ها باید سنگ زیرین آسیاب باشه. همین جوری که روی دکمه های صفحه کلید برای نوشته شدن هر حرف و ساخته شدن کلمات و جملات فشار میدم به این فکر میکنم که این روزا همه هوامو دارن... غیر از اونی که می باید می داشت:

خودم!

آدما گاهی خوشبخت شدن رو انتخاب می کنن و عشق رو کنار میذارن. کاش گاهی همین جمله ای که بارها و بارها شنیدیمش رو فراموش نکنیم. من که روزی سه وعده قرقره میکنم: عشق از زندگی کردن برتر است.

خدایا !

اندیشه و احساس مرا در سطحی پایین میار

                                         که زرنگی های حقیر و نکبت بار و پلید

                                                                              «شبه آدم های اندک» را متوجه شوم،

                             چرا که دوست تر میدارم 

                                                  «بزرگواری گول خور» باشم

                                                   تا همچون اینان «کوچکواری گول زن»

«دکتر شریعتی»

صفر:سلام

دو:خوشحالم که بنابر قولی که به خودم داده بودم باز هم تونستم سر دو هفته بیام و ببینمتون.

سه:این روزها روزهای خوبی نیست.روزهای تلخیه! تو سرم پر از فکره... فکرهای خوب وبد... فکرهایی که هرچی می جَوم، قورت داده نمیشن. این روزها بین خوب بودن و بد بودن خودم بدجوری گیر کردم.میخوام خوب باشم ولی می بینم نمیشه... میخوام بد باشم میبینم نمیشه. دکتر شریعتی میگه:

این سه راهی است که در پیش پای هر انسانی گشوده است:   پلیدی

                                                                                                       پاکی

                                                                                                               پوچی

چهار:یک غزل از زنده یاد نجمه زارع که از طرف خودم تقدیم میکنم به ع.م که روی دستهای خدا گریه می کند

خبر به دور ترین نقطه جهان برسد

نخواست او به من خسته ــ بی گمان ــ برسد

شکنجه بیشتر از این؟ که پیش چشم خودت

کسی که سهم تو باشد به دیگران برسد

چه می کنی؟ اگر او را که خواستی یک عمر

به راحتی کسی از راه ناگهان برسد....

رها کنی برود از دلت جدا باشد

به آن که دوست تَرَش داشته به آن برسد

رها کنی بروند و دوتا پرنده شوند

خبر به دور ترین نقطه جهان برسد

گلایه ای نکنی بغض خویش را بخوری

که هق هق تو مبادا به گوششان برسد

خدا کند که... نه! نفرین نمیکنم... نکند

به او که ــ عاشق او بوده ام ــ زیان برسد

 خدا کند فقط این عشق از سرم برود

خدا کند فقط زود آن زمان برسد

------------------------------------------------------------------------------------

یک:امروز اول اردیبهشته. همین!

یا حق!!!

به نام خدایی که همیشه لبخند می زنه

۱.سلام به همه ی کسانی که مثل یک ناشناس عبور نکردند!

۲.چقدر دلم برای چند تا از شعر هام تنگ شده ولی هیچ کدوم رو ندارم،خیلی ها رو ندارم (یعنی دست خودم نیست...)خیلی ها رو هم یک شب با ایمان و ابوالفضل رفتیم خارج شهر و همه رو سوزوندیم. دونه دونه کاغذ ها رو میخوندن و مینداختن تو آتیش... باورم نمیشد اینقدر لذت بخش باشه. تازه فهمیدم تا حالا چقدر از مرحله پرت بودم و از زندگی غافل. چنان توی دنیای خودم غرق بودم که نمی فهمیدم دور و برم چه خبره. آخه یه روز یکی بهم گفت همه ی اینا مال توی شعر ها و قصه هاست ولی...   حالا هم شدم یک پیامبر کوچک زیبایی ناشناس که گاهی زیبایی رو بهتون هدیه میکنه.به این نگاه نکنید که این زیبایی رو نمی بینید یا حسش نمی کنید و به نظرتون نمیاد. شاید یک وقت دیگه،در یک شرایط زمانی و مکانی دیگه شعری که امروز به نظرتون زیبا نیست اونقدر دلنشین باشه که با شنیدنش دلتون سبک بشه و انگار باری از دوش تون برداشته میشه بهتون کمک کنه. خیلی حرف زدم ولی مهم نیست. هرکاری که دلم بخواد میکنم.اینجا مال خودمه...

۳.شعر:

به جست و جوی تو

بر درگاه کوه می گریم،

در آستانه ی دریا و علف.

به جست و جوی تو

در معبر بادها می گریم

در چار راه فصول،

در چارچوب شکسته ی پنجره ای

                                             که آسمان ابر آلوده را

قابی کهنه می گیرد.

.  .  .  .  .  .  .  .  .

به انتظار تصویر تو

این دفتر خالی

                     تا چند

تا چند

         ورق خواهد خورد؟

[]

جریان باد را پذیرفتن

و عشق را

که خواهر مرگ است.ــ

و جاودانگی

               رازش را

                            با تو در میان نهاد.

پس به هیئت گنجی در آمدی:

بایسته و آزانگیز

                       گنجی از آن دست

که تملک خاک را و دیاران را

                                     از این سان

                                                      دلپذیر کرده است!

[]

نامت سپیده دمی ست که بر پیشانی آسمان می گذرد

ــ متبرک باد نام تو! ــ

و ما همچنان

دوره می کنیم

شب را و روز را

هنوز را...

«احمد شاملو»

خدا رو می خوام     نه واسه اینکه ازش چیزی بخوام

خدا رو می خوام     نه واسه مشکل و حل غصه هام

خدا رو دوس دارم    نه واسه جهنم و بهشت

خدا رو دوس دارم    ولی نه واسه زیبا و زشت

خدا رو می خوام      نه واسه خودم که باشم یا برم

خدا رو می خوام     نه واسه روزای تلخ آخرم

خدا رو می خوام     نه واسه سکه و سکو یا مقام

خدا رو می خوام     که فقط تو رو نگه داره برام 

خدا رو دوس دارم  واسه اینکه تو رو بهم داده

خدا رو دوس دارم     چون عاشق بودنو یادم داده

خدا رو دوس دارم     چون عاشقا رو خیلی دوس داره

خدا رو دوس دارم     چون عاشقو تنها نمی ذاره

خدا رو دوس دارم     واسه اینکه حواسش با منه

خدا رو دوس دارم      آخه همیشه لبخند می زنه

خدا رو دوس دارم      واسه اینکه من و تو با همیم

خدا رو دوس دارم      که می دونه ما عاشق همیم

«رضا صادقی»

بعد از مدتها در تاریخ موسیقی پاپ ایران یک خواننده پیدا شد که شعر و موسیقی رو میفهمه و یک اثر ماندگار از خودش به جا گذاشت. اگر کاست زیبای «وایسا دنیا» با اشعار و اجرای آقای صادقی رو نشنیدید توصیه می کنم هر چه زودتر تهیه کنید و بشنوید. 

یا حق!

به نام خدا

بوی بارن، بوی سبزه، بوی خاک

شاخه های شسته، باران خورده، پاک

آسمان آبی و ابر سپید،

برگ هاي سبز بيد،

عطر نرگس، رقص باد،

نغمه ي شوق پرستو هاي شاد،

خلوت گرم كبوتر هاي مست...

نرم نرمك مي رسد اينك بهار،

خوش به حال روزگار!

«فريدون مشيري»

سلام

۱. سال نو مبارک

۲. امیدوارم سال خوبی داشته باشید.

۳. عهد کرده بودم دیگه هیچ شعری از خودم در کار نباشه ولی این آخرین شعر رو میخوام عیدی بدم.

من از نسل بادم، من از جنس توفان

جنون  مرا  مي شناسد  بيـابان 

تو از جنس نان و شرابي و شاتوت

تو را  تشنه اند  انس و جن و خدايان

كويرم و لب تشنه ي جرعه اي تو

كمي از خودت روي شعرم بباران!

تنت گرم خورشيد ارديبهشت است

تو با داغ عشقت دلم را نسوزان

خدا بي شك از من تو را مي ستاند

و مي بخشد احساستان را به باران

كه من آسماني تر از طرح چشمت

ببوسم  تو را  پشت پلك خيابان

***

لبت رنگ عناب و طعم زرشك

تو را مي شناسد جنوب خراسان

يا حق!!!